با توجه به مطالعات انجام شده بارداري تأثيري در بروز بيماري سرطان سينه نداشته و سقط جنين نيز تأثيري به بهبود پيش آگهي و نيز بيماري ندارد.
سارا عظيما، كارشناس ارشد پرستاري و مامايي
بارداري تأثيري در بروز سرطان سينه ندارد
سرطان سينه از جمله شايعترين سرطان ها در زنان بوده و ممكن است در دوران بارداري و شيردهي نيز رخ دهد يا در اين زمان تشخيص داده شود.
بنابر اين پژوهش، مهمترين عامل ايجاد پيش آگهي نامناسب بيماري در اين دوران تأخير در تشخيص بيماري است كه به علت مشكلات خاص باليني مانند بزرگي سينه و محدوديت استفاده از روش هاي مختلف راديو گرافي و پاراكلينيك ايجاد مي شود.
بارداري تأثيري در بروز اين بيماري و سقط جنين نيز تأثيري در بهبود و سير بيماري نداشته و همچنين درمان اين سرطان در اين گروه بيماران تفاوتي با ساير بيماران غير باردار ندارد.
گفتني است، در اين بيماران لازم است در اسرع وقت روش هاي مختلف درمان جراحي را به كار گرفت، اما در صورت نياز به انجام راديوتراپي، بايد آن را بعد از زايمان موكول كرد و انجام شيمي درماني در سه ماهه اول بارداري نيز به علت خطرات وارده به جنين بايد با احتياط انجام شود.
نمایش پستها با برچسب دوران بارداري. نمایش همه پستها
نمایش پستها با برچسب دوران بارداري. نمایش همه پستها
۲۷ خرداد ۱۳۸۸
۲۲ خرداد ۱۳۸۸
حوادث استرس زا در دوران بارداري سبب افزايش زايمان زودرس مي شود
حوادث استرس زا در دوران بارداري از جمله افسردگي با افزايش هورمن آزاد كننده كورتيكوتروپين مي تواند سبب افزايش شيوع زايمان زودرس شوند.
زهره شاه حسيني كارشناس ارشد مامايي در پژوهشي به بررسي رابطه بين افسردگي دو ژن بارداري و زايمان زودرس پرداخت.
درحاليكه زايمان زودرس اثرات قابل توجه بهداشتي، اجتماعي، رواني و اقتصادي براي نوزاد و خانواده اش به همراه دارد، مطالعات موجود نشان مي دهد در بيشتر از 50 درصد موارد علت آن ناشناخته است.
براساس اين گزارش، در اين مطالعه 7/44 درصد از مادران به افسردگي خفيف 9/19 درصد به افسردگي متوسط و 4/35 درصد به افسردگي شديد مبتلا بوده اند.
گفتني اس، باید انجام پژوهش هاي بيشتر و با حجم نمونه بالاتر در مورد تأثير حوادث تنش زاي دوران بارداري بر سرانجام حاملگي،سنجش و كنترل عوامل روحي-رواني از جمله افسردگي دوران بارداري در برنامه مراقبت هاي مادران باردار همانند ساير فاكتورهاي بيولوژيكي و طبي گنجانده شود.
زهره شاه حسيني كارشناس ارشد مامايي در پژوهشي به بررسي رابطه بين افسردگي دو ژن بارداري و زايمان زودرس پرداخت.
درحاليكه زايمان زودرس اثرات قابل توجه بهداشتي، اجتماعي، رواني و اقتصادي براي نوزاد و خانواده اش به همراه دارد، مطالعات موجود نشان مي دهد در بيشتر از 50 درصد موارد علت آن ناشناخته است.
براساس اين گزارش، در اين مطالعه 7/44 درصد از مادران به افسردگي خفيف 9/19 درصد به افسردگي متوسط و 4/35 درصد به افسردگي شديد مبتلا بوده اند.
گفتني اس، باید انجام پژوهش هاي بيشتر و با حجم نمونه بالاتر در مورد تأثير حوادث تنش زاي دوران بارداري بر سرانجام حاملگي،سنجش و كنترل عوامل روحي-رواني از جمله افسردگي دوران بارداري در برنامه مراقبت هاي مادران باردار همانند ساير فاكتورهاي بيولوژيكي و طبي گنجانده شود.
۲۱ خرداد ۱۳۸۸
خطر بروز افسردگي دوران بارداري در مادران نوجوان بيشتر است
پژوهشگران انگليسي اعلام كردند:
خطر بروز افسردگي زايمان در مادران بسيار جوان بيشتر است.
زناني كه در سنين نوجواني يا در اوايل 20 سالگي باردار ميشوند، بيشتر در معرض ابتلا به افسردگي در دوران حاملگي هستند.
اين تحقيق 11 ساله روي 176 خانواده نشان داد؛ كودكاني هم كه از زنان كم سن و سال يعني مادران 16 تا 22 سال متولد ميشوند، بيشتر با مشكلات احساسي مواجه هستند و ميانگين ضريب هوشي آنها نيز نسبت به ساير همسالانشان پايينتر است.
اين پژوهشگران در كنفرانس انجمن روانشناسي انگليس اعلام كردند كه مادران جوان به حمايتهاي بيشتري نيازمند هستند.
دولت انگليس نيز اعلام كرد كه حمايتهاي اضافي براي والدين آسيب پذير ارائه كرده است.
در طول اين تحقيقات مادران و كودكان آنها تحت آزمايشات روانشناسي و تست هوش قرار گرفتند. مادران خانوادههاي تحت مطالعه به سه گروه 16 تا 19 سال، 20 تا 22 سال و 23 تا 38 سال تقسيم شدند.
محققان دريافتند؛ درصد ابتلا به افسردگي در سه گروه فوق به ترتيب 9/41، 7/35 و 18 درصد است. يعني بيشترين نرخ بروز افسردگي مربوط به مادران گروه سني 16 تا 19 سال است.
خطر بروز افسردگي زايمان در مادران بسيار جوان بيشتر است.
زناني كه در سنين نوجواني يا در اوايل 20 سالگي باردار ميشوند، بيشتر در معرض ابتلا به افسردگي در دوران حاملگي هستند.
اين تحقيق 11 ساله روي 176 خانواده نشان داد؛ كودكاني هم كه از زنان كم سن و سال يعني مادران 16 تا 22 سال متولد ميشوند، بيشتر با مشكلات احساسي مواجه هستند و ميانگين ضريب هوشي آنها نيز نسبت به ساير همسالانشان پايينتر است.
اين پژوهشگران در كنفرانس انجمن روانشناسي انگليس اعلام كردند كه مادران جوان به حمايتهاي بيشتري نيازمند هستند.
دولت انگليس نيز اعلام كرد كه حمايتهاي اضافي براي والدين آسيب پذير ارائه كرده است.
در طول اين تحقيقات مادران و كودكان آنها تحت آزمايشات روانشناسي و تست هوش قرار گرفتند. مادران خانوادههاي تحت مطالعه به سه گروه 16 تا 19 سال، 20 تا 22 سال و 23 تا 38 سال تقسيم شدند.
محققان دريافتند؛ درصد ابتلا به افسردگي در سه گروه فوق به ترتيب 9/41، 7/35 و 18 درصد است. يعني بيشترين نرخ بروز افسردگي مربوط به مادران گروه سني 16 تا 19 سال است.
استعمال دخانيات در دوران بارداري، به غده تيروئيد مادر و جنين آسيب ميرساند
سيگار كشيدن در دوران بارداري علاوه بر تمام عواقب ناگواري كه ممكن است براي مادر و جنين داشته باشد در يك پژوهش جديد معلوم شده است كه اين فاكتور ميتواند به عملكرد غده تيروئيد هم در مادر و هم در فرزندش آسيب برساند و فعاليت اين غده را دچار اختلال كند.
بر اساس نتايج اين پژوهش جديد، استعمال دخانيات در دوران بارداري ميتواند تغييرات بالقوه خطرناكي روي غده تيروئيد مادر و جنين بوجود آورد.
دكتر بيجاي وايديا:
ما روي تاثير سيگار بر عملكرد غده تيروئيد در دو گروه از زنان بارداري كه در مراحل مختلف حاملگي بودهاند، مطالعه كرديم. يك گروه از آنها در سه ماهه نخست و گروه ديگر در سه ماهه سوم بارداري شان بودند.
در هر دو گروه دريافتيم كه استعمال سيگار در طول بارداري منجر به بروز تغييراتي در ميزان هورمونهاي تيروئيد مادر ميشود.
عملكرد مطلوب غده تيروئيد مادر در دوران بارداري برداشتن يك بارداري موفق و سالم نقش حياتي ايفا ميكند. در حالي كه اگر اين غده كار خود را به خوبي انجام ندهد خطر سقط جنين افزايش پيدا ميكند.
هم چنين اشكال در كار تيروئيد ممكن است احتمال زايمان زودرس و پيش از موعد و يا تولد نوزاد زير وزن طبيعي يا مبتلا به مشكلات عصبي فيزيولوژيكي را به ميزان قابل ملاحظهاي افزايش دهد.
از سوي ديگر اين پژوهش نشان داد كه سيگار كشيدن مادر تاثيرات مشابهي را نيز روي عملكرد تيروئيد جنين بر جاي ميگذارد و تهديد مهمي براي سلامت نوزاد است.
بر اساس نتايج اين پژوهش جديد، استعمال دخانيات در دوران بارداري ميتواند تغييرات بالقوه خطرناكي روي غده تيروئيد مادر و جنين بوجود آورد.
دكتر بيجاي وايديا:
ما روي تاثير سيگار بر عملكرد غده تيروئيد در دو گروه از زنان بارداري كه در مراحل مختلف حاملگي بودهاند، مطالعه كرديم. يك گروه از آنها در سه ماهه نخست و گروه ديگر در سه ماهه سوم بارداري شان بودند.
در هر دو گروه دريافتيم كه استعمال سيگار در طول بارداري منجر به بروز تغييراتي در ميزان هورمونهاي تيروئيد مادر ميشود.
عملكرد مطلوب غده تيروئيد مادر در دوران بارداري برداشتن يك بارداري موفق و سالم نقش حياتي ايفا ميكند. در حالي كه اگر اين غده كار خود را به خوبي انجام ندهد خطر سقط جنين افزايش پيدا ميكند.
هم چنين اشكال در كار تيروئيد ممكن است احتمال زايمان زودرس و پيش از موعد و يا تولد نوزاد زير وزن طبيعي يا مبتلا به مشكلات عصبي فيزيولوژيكي را به ميزان قابل ملاحظهاي افزايش دهد.
از سوي ديگر اين پژوهش نشان داد كه سيگار كشيدن مادر تاثيرات مشابهي را نيز روي عملكرد تيروئيد جنين بر جاي ميگذارد و تهديد مهمي براي سلامت نوزاد است.
isna
مضرات سيگار کشيدن در دوران بارداري
محققان انگليسي با بررسي خون بندناف کودکاني که از مادران سيگاري متولد شده اند، دريافتند تغييراتي در عملکرد تيروئيد جنين و مادر ايجاد شده است.
محققان دريافتند مادراني که در دوران بارداري سيگار کشيدن را متوقف مي کنند داراي سطوحي از هورمون تيروئيد در خون هستند که با سطوح اين هورمون در زنان غيرسيگاري برابر است.
دکتر «بيجاي وايديا» و همکارانش اعلام کردند سيگار کشيدن در دوران بارداري با تغييراتي در بدن مادر و جنين همراه مي شود. به گفته اين محققان؛ «در دوران بارداري، بدن مادر بايد از نظر کارکرد غده تيروئيد در حد مطلوب کار کند زيرا جنين و مادر هر دو به اين کارکرد مناسب نياز دارند. کارکرد نامناسب غده تيروئيد در بارداري ممکن است برخي مشکلات همچون سقط جنين، تولد نوزاد نارس، تولد نوزاد کم وزن و تخريب نوروفيزيولوژيکي بدن جنين را در پي داشته باشد.»
محققان دريافتند مادراني که در دوران بارداري سيگار کشيدن را متوقف مي کنند داراي سطوحي از هورمون تيروئيد در خون هستند که با سطوح اين هورمون در زنان غيرسيگاري برابر است.
دکتر «بيجاي وايديا» و همکارانش اعلام کردند سيگار کشيدن در دوران بارداري با تغييراتي در بدن مادر و جنين همراه مي شود. به گفته اين محققان؛ «در دوران بارداري، بدن مادر بايد از نظر کارکرد غده تيروئيد در حد مطلوب کار کند زيرا جنين و مادر هر دو به اين کارکرد مناسب نياز دارند. کارکرد نامناسب غده تيروئيد در بارداري ممکن است برخي مشکلات همچون سقط جنين، تولد نوزاد نارس، تولد نوزاد کم وزن و تخريب نوروفيزيولوژيکي بدن جنين را در پي داشته باشد.»
اشتراک در:
پستها (Atom)